Karnacja
premiera: 17 maja 2007, Klub Żak, Gdańsk
czas przedstawienia: 40minut

więcej zdjęć…


pomysł i wykonanie: Katarzyna Chmielewska
choreografia i scenografia: Chiharu Mamiya i Katarzyna Chmielewska
muzyka: Wojtek Mazolewski
światła: Michał Kołodziej

produkcja: Teatr Dada von Bzdülöw, Klub Żak - Gdańsk
spektakl zrealizowany w ramach stypendium Marszałka Województwa Pomorskiego
specjalne podziękowania dla sopockiej Sceny Teatralnej Off de Bicz





Karnacja- solowy spektakl w wykonaniu Katarzyny Chmielewskiej, stworzony przy współpracy z mieszkającą we Francji japońską choreograf Chiharu Mamiya, jest 33 premierą Teatru Dada von Bzdülöw.

Spotkanie z Chiharu było, jak sądzę, ważnym i intrygującym wyzwaniem artystycznym dla nas obu. Mamy odmienne doświadczenia sceniczne i używamy odmiennych kodów komunikacji. W trakcie kolejnych tygodni pracy w studio, niejako przeglądając się w lustrze innych kultur, tworzyłyśmy Karnację; spektakl, w którym ciało wykonawcy jest miejscem licznych zdarzeń: odczuwania radości, cierpienia, myślenia, narodzin, umierania, seksu, śmiechu, kichania, drżenia, płaczu czy zapominania. Karnacja to również kolor egzystencji, obszar styku wewnętrznego i zewnętrznego ja, na którego powierzchni ciało ożywa, rozpoczynając swoisty taniec sensu czy nonsensu.
Katarzyna Chmielewska

Chiharu Mamiya - urodzona w Sapporo (Japonia) w 1977. Edukację taneczną rozpoczęła w wieku 5 lat. W 1996 wyjechała do Francji, by studiować taniec w Centre International de la Danse Rosella Hightower w Cannes. W 1997 uczestniczy w projekcie z Nicole Caccivio w Berlinie i rozpoczyna stałą pracę w zespole Kubilai Khan Investigations, z którym występowała w takich spektaklach i projektach jak: Tanin No Kao, Mecanica Popular, Sorrow Love Song, As Long As It Blossoms. Od 2006 mieszka na stałe w Montpellier. Współpracuje m.in. z Anne Lopez i jej zespołem Les gens du quai (Montpellier), z grupą Gilles Jobin (Genewa) oraz z Teatrem Dada von Bzdülöw.


Prasa:

Chmielewska czerpie inspiracje z różnorodnych kultur, opowiadając historię o zado­mowieniu i szukaniu domu, o różnobarwności wewnętrznych światów i podobieństwie ludzkich losów bez względu na kolor skóry. Bo w mia­rę trwania spektaklu, kolorowe posłanie zmienia się w przesłanie - los, fatum, życie, historię; układa się w niepowtarzalny, indywidualny wzór losu.

(…) Siedząc w całym tym bałaganie, usypanym z resztek daw­nej świetności, wyciąga srebrzystą materię i zakłada ją sobie na głowę - jak chłopki chustę, jak stare kobiety, jak Arabki, jak Żydówki w syna­godze, jak chrześcijanki w kościele. Później znajduje wzorzystą poszwę, która, nałożona na głowę nada jej dostojność, będzie teraz niczym panna młoda, królowa, matka - Madonna. Ubieranie kolejnych warstw zamienia się w niezmienny, nieunikniony rytuał... Zaślubin ze śmiercią?
Jadwiga Majewska Didaskalia, czerwiec-sierpień, 2007

więcej recenzji…


Daty wystawień spektaklu:

2007
17-18.05 - Klub Żak Gdańsk / 26.05 - Stary Browar, Poznań / 17.10 - Korporacja Tańca, Klub Żak, Gdańsk / 16-17.11 - Teatr Off The Beach, Sopot / 8.12 - Klub Żak, Gdańsk
2008
7.04 - Uppsala Konsert & Kongress, Uppsala, Szwecja / 12.04 - Teatr Narodowy, Scena Studio, Warszawa / 19.08 - Teatr Polski, Poznań / 22.08 - Teatr Lubuski, Zielona Góra
2009
23-24.01 - Teatr Nowy, Łódź