Caffè Latte
(SzaZa & Dada von Bzdülöw)
premiera: 18.12.2009, Teatr Wybrzeże – Malarnia, Gdańsk
czas trwania: 60 minut
więcej zdjęć…
Teatr Dada von Bzdülöw: Katarzyna Chmielewska i Leszek Bzdyl
SzaZa: Paweł Szamburski i Patryk Zakrocki
kostiumy: Kasia Piątek
reżyseria świateł: Michał Kołodziej
produkcja: Stowarzyszenie Teatr Dada von Bzdülöw
przy wsparciu: Urząd Marszałkowski Województwa Pomorskiego, Teatr Wybrzeże, Re:wizje, Warszawa
podziękowania dla Domu Pracy Twórczej w Burdągu
SzaZa uwiodła Teatr Dada.
Dada uwiodło SzaZę.
Uwiedzeni sobą nawzajem zdecydowali się, by na oczach widzów wypić Caffè latte. Bezwstydnie sączyć będą zatem ten zadziwiający napój, który nie jest pobudzającą kawą, ani też zdrowym mlekiem. Ten napój jest zupełnie nieokreślony i niejako zagubiony w czasie kawiarnianego popołudnia. Zatem SzaZa i Dada popijając to coś nieokreślonego, czyli tytułową Caffè latte, i nie mając nic ciekawszego do zrobienia, uwodzić się będą po raz drugi, po ra trzeci, po raz czwarty... A że czasy sceniczne pełne są nowej performatywnej estetyki, to i Dada / SzaZa czynić to będzie w kontekście... eksperymentalnego aspektu zabawy, lub też w kontekście zabawowego aspektu eksperymentu.
SzaZa i Dada uwodzić się będą na oczach tych, którzy zdecydują się uczestniczyć w zdarzeniu, co nie chce być ani spektaklem inkrustowanym muzyką, ani też koncertem uatrakcyjnionym tanecznymi figurami. Caffè latte nie chce być dziełem skończonym. Caffè latte chce uwodzić mimo wszelkich konsekwencji spadających prędzej czy później na... uwodzicieli.
Prasa:
Dynamiczne miniatury taneczne w wykonaniu tancerzy Dady - fizyczny, transowy taniec Bzdyla i inspirowane tańcem baletowym ruchy Chmielewskiej - przeplatane są z efektownymi partiami muzycznymi głównie na klarnet (Szamburski) i skrzypce (Zakrocki). Nad popisami solowymi wyraźnie dominuje jednak próba porozumienia za pomocą tańca i muzyki.
(…) Kawa wypita w towarzystwie Dady i SzaZy to przeżycie godne polecenia nie tylko sympatykom talentu wykonawców. Kolejny etap twórczych poszukiwań Dady jest więc zarówno odważną propozycją stworzenia widowiska z pogranicza tańca, muzyki i performance'u jak i udaną, żywiołową zabawą "pół żartem, pół serio". Każdy znajdzie tu coś dla siebie.
Łukasz Rudziński, Trójmiasto.pl, 21.12.2009
W tej opowieści o spotkaniach z ludźmi, literaturą, muzyką, miłości i... śmierci, snutej przez Leszka Bzdyla nie było lidera. SzaZa szalała ze swoimi instrumentami, wydobywając z nich wszelkiego rodzaju dźwięki, a partnerująca Bzdylowi Katarzyna Chmielewska zasłużyła na wielkie brawa nie tylko za jakość improwizacji, ale i za etiudę sensu stricto baletową.
Sandra Wilk, Życie Warszawy, 14.12.2009
Podobnie jak w innych przedsięwzięciach Dady, na prawach prześmiewczych cytatów, pastiszu i parodii pojawiają się tu echa wielu technik i konwencji ruchowo-tanecznych, choć zdecydowanie swoiście, w „dadowym" sznycie gry z tym, co pomiędzy formą a indywiduum. Dlatego kolejne nawiązania oddziałują mocniej, „uwodząc" widzów tym, co można za antropologami nazwać rozigraniem, zaś to, co nieznane, uruchamia twórców do własnych poszukiwań. Ruch narasta tu wraz z natężeniem muzyki i jej swobodnym dryfowaniem w przestrzeni, budując polifoniczną i zmienną kompozycję ruchowo-muzyczną. Każde następne „kawowe" spotkanie z pewnością będzie niepowtarzalne i wyjątkowe.
Julia Hoczyk, Scena nr 4 (60) – 2009
Dialog tancerzy, muzyków, a nawet więcej: fascynacja sobą, uwodzenie się wzajemne, krzyżowe tancerzy i muzyków to jakby korzenie spektaklu, z którego wyrasta pień, rozgałęzia się coraz bardziej, a wszystko na oczach uwodzonej widowni. Dada gada, a zarazem opowiada o gadaniu i zaprzecza temu gadaniu. Tańczy i zaprzecza tańczeniu. Nadaje o pomieszaniu języków przy budowie wieży Babel, a zarazem o błogosławieństwie tego pomieszania. (…) Całą czwórkę cechuje łapczywość na muzykę, łapczywość na taniec, łapczywość na sztukę, na życie w ogóle.
Tadeusz Skutnik, Dziennik Bałtycki, 20.12.2009
Jednak to nie analityczny zamysł jest najważniejszy w "Café latte". Intencją artystów było coś o wiele bardziej ulotnego i nieokreślonego, migotliwego (jak mógłby napisać któryś z filozofów zajmujących się współczesną kulturą): poszukiwanie prostej przyjemności we współobecności, w przebywaniu ze sobą i widzami w jednej przestrzeni, leniwe napawanie się sobą nawzajem, swoimi ciałami, reakcjami, wypowiedziami i dźwiękami instrumentów.
Mirosław Baran, Gazeta Wyborcza, Trójmiasto 20.12.2009
więcej recenzji…
Daty wystawień spektaklu:
2009
6.12 - ŁDK, Łódzkie Spotkania Teatralne (pokaz przedpremierowy), Łódź / 12.12 - PKiN, Re:wizje, Warszawa (2 pokazy przedpremierowe) / 18-19.12 - Teatr Wybrzeże - Malarnia, Gdańsk (premiera!!!)
2010
22.01 - Centrum Sztuki Impart, Wrocław
***
SzaZa
Paweł Szamburski www.myspace.com/szamburski
Patryk Zakrocki www.myspace.com/zakrocki
Zakrocki i Szamburski to muzycy, improwizatorzy, animatorzy, którzy od 1999 roku aktywnie działają na stołecznej scenie muzyki improwizowanej i sztuki niezależnej. Prowadzili cykle Galimadjaz (www.szmery.com/galimadjaz) oraz Djazzpora (www.djazzpora.art.pl), które w dużej mierze przyczyniły się do uformowania warszawskiej sceny muzycznej. Udzielali się min. w takich projektach jak – Tupika, Meritum, Meoma, Horny Trees, Cukunft, kwartet klarnetowy Ircha Pneumatic, Zakład Produkcji Dźwięku.
Tworzą muzykę dla teatru, filmu, kina niemego, tańca współczesnego. Występowali w kraju i za granicą na wielu istotnych festiwalach sztuki współczesnej (m.in. Święto Kina Niemego, Terra Polska w Niemczech, Warszawa Singera, Fete de la Music w Paryżu, Festival Marveilleux w Szwajcarii, Festiwal Kultury Żydowskiej w Krakowie, Unsound Festival, Brunonalia). Współpracowali m.in. z P. Cieplakiem, P. Miśkiewiczem, L. Bzdylem, M. Liberem, K. Globiszem, M. Pieprzycą, K. Kozyrą, P. Borowskim. Swoją muzyką w licznych projektach wspierali takie instytucje jak Centrum Sztuki Współczesnej w Warszawie i Toruniu, Galerię Zachęta, Filmotekę Narodową, Muzeum Powstania Warszawskiego, Instytut Francuski, Instytut Adama Mickiewicza, Akademię Sztuk Pięknych w Warszawie, Teatr Stary w Krakowie, Teatr Polonia w Warszawie, Teatr Nowy w Łodzii wiele innych.
Duet SzaZa w 2009 roku zdobył wyróżnienie za muzykę na Międzynarodowym Festiwalu Teatralnym „Kontrapunkt“ w Szczecinie oraz nagrodę główną za muzykę od Ministra Kultury i Teatru Narodowego w XV Ogólnopolskim Konkursie na Wystawienie Sztuki Współczesnej.
Paweł Szamburski i Patryk Zakrocki działają w niezależnym wydawnictwie LadoAbc (www.ladoabc.com) oraz Stowarzyszeniu Kulturalnym Lado, środowisku którego konsekwentna, trwająca już kilkanaście lat działalność muzyczna, wydawnicza oraz animacyjna przyczyniła się do niezwykle dynamicznego rozwoju nowej muzyki w Polsce. W roku 2009 obchodzą dziesięciolecie działalności artystycznej.
|